Afrika doživljava brzu urbanizaciju, a očekuje se da će postojeći megagradovi poput Lagosa, Kaira i Kinšase značajno porasti, a pridružiće im se i oni u nastajanju poput Dar es Salama, Najrobija, Luande i Johanesburga, vođeni migracijom iz ruralnih u gradske sredine i ekonomskim mogućnostima, postajući glavni investicioni centri i centri afričkog rasta.

Od egipatske pustinje do glinovitog tla Senegala, poslednjih godina, afričke vlade su zahvaćene građevinskom groznicom, stvarajući gradove ex nihilo na obodu prestonica. Bez obzira da li se zovu novi gradovi ili satelitski gradovi, pametni gradovi ili startap gradovi, ovi futuristički megaprojekti sa izgledom urbanih utopija obećavaju da će rasteretiti zagušene prestonice, privući strane investitore (koji neretko i bivaju deo ovih projekata) i obezbediti lakše funkcionisanje budućeg sveta na ovom podneblju, piše The Africa report.

Stoga su se međunarodne organizacije udružile sa najvećim arhitektonskim centrima i osmislile projekte novih naselja dužinom obala gradova, poput meganaselja na izlazu iz turističke Hurgade na potezu ka luksuznom odmaralištu El Gouna, dužinom autoputa, još uvek nenaseljene a predviđene za različite ciljne grupe, što Egipćana što raseljenih migrantsih naselja iz šireg okruženja Afrike, možda i Bliskog istoka, kako se nagađa u, sada već ne malom broju afričkih i međunarodnih glasila.

Strukture ovih naselja imaju zajedničku ideju, zaokruživanja svih potreba zajednice, u jedan grad.
Sa druge strane, megagradnja postavlja pitanje da li će ikada ovakva rešenja ispuniti predstavljene zamisli do kraja ili će se ispostaviti da je  ideja bila neizvodljiva u realnom životu ili netačno predočena javnosti radi drugih ciljeva.

Simptom/TheAfricareport