Bešlin je za portal “Simptom” rekao da je uoči popisa slika uslovno dveju strana (prosrspske i procrnogorske) bila sve samo ne ravnopravna i da je sve pretezalo na onu “prosrpsku”, ali da dobijeni rezultati, posebno s tim u vezi, kako kaže, mogu biti protumačeni kao “fijasko” te strane.

“Ako uzmemo ovaj današnji rezultat popisa iz 2023, on je istovetan kao onaj iz 2003, a ako iz popisne grupe izuzmemo one koji nisu državljani Crne Gore, a tamo žive, dobijate rezultate praktično prepisane kao one iz 2011. Tako da, uprkos dobro osmišljenoj, jako dobro plaćenoj propagandi od režima u Beogradu – preko 90% medijskog sadržaja na ovaj ili onaj način kontroliše zvanični Beograd – dakle, uprkos ogromnom novcu i bilbordima, kampanjama, spotovima, koja je išla kapilarno i kroz Crkvu i kroz vladajuće strukture u Crnoj Gori, gotovo da nije došlo do promene nacionalne strukture Crne Gore”, naveo je Bešlin, dodajući da su medijsko-politički krugovi iz Beograda doživeli “popriličan fijasko u odnosu na neka očekivanja koja su imali…”.

Scar Tissue/Unsplash

On podseća da su “nacionalistički krugovi u Beogradu” i “srpski nacionalistički krugovi u Crnoj Gori” gromopucateljno najavljivali da će srpski jezik imati preko 50% govornika – to je, reče, i bio jedan od ciljeva – kao i to da se može očekivati da Srba ima više nego Crnogoraca…

“Ništa se od toga nije ostvarilo, i konstatovati se može da i pored toga što je samo jedna strana imala kampanju – procrnogorska nije imala ni mogućnosti ni sredstva za vlastitu kampanju (sve je svedeno na nekolike Fejsbuk i Tviter profile itd.), Crna Gora je očito i popisom pokazala da je ne samo suverena država nego i jedno vrlo nacionalno pluralno društvo, kompaktno, ujedno heterogeno, i da je to ono što čini samu srž Crne Gore i predstavlja njenu specifičnost. U pitanju je takoreći jedan od najboljih evropskih modela na Balkanu koji ta država živi nezavisno od promene vlasti koja se desila 2020. godine”, ističe sagovornik “Simptoma”.

A. Stevanović/Novosti

Prema njegovim rečima, vidi se iz popisa u popis jedan kontinuitet u izjašnjavanju crnogorskog stanovništva, a popisi otpre (iz devedesetih, osamdesetih i pre), kaže, ne mogu se uzimati kao poredbeno relevantni.

“Ne mogu se uzimati kao relevantni zbog činjenice da je karakter i “Crnogorstva” i “Srpstva” bio drugačiji u vreme bivše SFR Jugoslavije i socijalizma nego što je to danas”, zaključio je novosadski istoričar Milivoj Bešlin.

Po dobijenim podacima, 41,1% stanovnika izjašnjava se kao Crnogorci, a 32,9% kao Srbi. Dominantan jezik Crne Gore je srpski kojim govori 43,18% stanovnika, dok je iza crnogorski kojim se služi 34,52% građana.

Simptom/M. M.