Dimitrijević je ocenio i da Iran, gledano nakon mesec i više dana rata na Bliskom istoku koji je otpočeo izraelsko-američkom agresijom 28. februara, i pored velikih ljudskih gubitaka (smaknut veliki deo rukovodstva, uključujući vrhovnog vođu ajatolaha Alija Hamneija) ima bolje karte u rukama i strateški bolje i promišljenije poteze poredeći ih sa onim od SAD i Izraela, kao i da se ispoljila ranjivost Amerikanaca posebno u odnosu na tzv. zalivske arapske monarhije (zemlje Golfa).

“Iran ima prednost i odličnu geostratešku poziciju, gotovo da nema pravog odgovora od SAD na dosadašnje poteze iranskog režima”, rekao je on, ukazujući na uništenje američkih baza širom Zaliva, njihovih radarskih sistema, napade na nosače aviona u Persijskom zalivu i Arabijskom moru, te posebno na zatvaranje Ormuskog moreuza.

Dimitrijević je podsetio da su evropski saveznici, Italija, Španija, Francuska i Švajcarska, zabranile korišćenje svojih aerodroma za napade na Iran i da se tokom rata ispoljilo to da je “Evropa jasno okrenula leđa Americi”.

“SAD i Izrael ostali su izolovani u ovom ratu. Da i ne govorimo o tome da nije bila ni u razmatranju ideja da evropski saveznici šalju svoju vojsku i brodove u Ormuski moreuz, tj. Persijski zaliv.”

Govoreći o pozicijama tzv. arapskih zemalja Golfa (arapske monarhije), Dimitrijević naglašava da su one tokom trajanja rata žestoko uzdrmane, te da je dosadašnji status koji su uživale doveden u pitanje, budući da je uslov za takav status bio “apsolutni mir tog područja” te “američka zaštita”.

“Npr. položaj Emirata, države pozicionirane da živi od visokog turizma, od finansijskih usluga (eufemizam za najveću perionicu para od droge i naoružanja na svetu) drastično se izmenio. Sad imamo situaciju da je Dubai pustiji grad no što je bio, logično jer tamo pršte bombe i rakete. Ukoliko bi bile pogođene i neke američke tehnološke kompanije locirane u Abu Dabiju itd., štete će se meriti stotinama milijardi dolara, tako da za zalivske monarhije izgrađene na modelu finansijskih usluga, digitalnih platformi, modernih tehnologija, visokog turizma, pranja para i t. sl., toga više ne bi bilo”, smatra Dimitrijević, dodajući da deluje da će se “dosadašnja zaštitnička pozicija SAD u odnosu na zalivske monarhije teško moći održati”.

Prema njegovim rečima, delimično ili potpuno napuštanje Zaliva od Amerike u vojnom, ekonomskom i geopolitičkom smislu, kao jednom od posledica rata, pozicioniralo bi Iran u veliku regionalnu silu, imajući u vidu neverovatni značaj područja u odnosu na stratešku važnost nafte i gasa na svetskom nivou, kao i u smislu kontrole saobraćajnih puteva, logističkog čvorišta i drugih ekonomskih tokova.

Ako bi, kaže, neko uporedio arapske monarhije i Iran, uvideo bi da Islamska Republika koja skoro pola veka grca pod međunarodnim sankcijama i biva izolovana, pokazuje “žilavost, postojanost, nepokornost i slobodoljubivost”.

“Da li npr. u Dubaiju žive lepše? Da li je tamo reč o jednom lagodnom životu u duhu civilizacije novca koja u ovo doba doživljava sve oblike dekadencije? U Iranu delimično zbog vere, a delimično zbog okolnosti, ljudi žive poluasketski. Znači, u Dubaiju imaju sve, imaju 10 puta veće dohotke nego u Iranu, još i daju svoje teritorije SAD da se bombarduju Iranci, pa zar se ne čini kao potpuno logično da će se oni koji su pola veka pod sankcijama homogenizovati i imati još veću želju da nadmaše deo arapskog sveta okupiran američkim bazama i zapadnim, u dobroj meri dekadentnim i nemoralnim načinom života, koji pri tom nema veze sa islamom?”, naglašava Dimitrijević.

On kaže da je zapravo jedini greh Irana u tome što teži samostalnosti i slobodi, što se nije prodao Amerikancima poput svojih regionalnih arapskih komšija, i nastoji da sam upravlja svojom naftom, resursima, teritorijom, verom, sudbinom…

“Iran je zavetna zemlja, Iranci su zavetan narod. To je duboko ukorenjena civilizacija sa svešću o veličini i višemilenijumskom trajanju. Izraženog ratničkog i vojničkog duha. Njegov hrabar pristup i autentični otpor kojim se odupire hegemoniji SAD stavlja ga na mesto jednog od lidera “slobodnog sveta”, zaključuje analitičar Bojan Dimitrijević.

Dimitrijević se u emisiji osvrnuo i na oblast ezoterije u okviru današnjih globalnih dešavanja i naglasio da se, sa pozicije teorije ezoterije, rat u pojedinim delovima sveta “zavrteo” veoma snažno i teško ga je zaustaviti kao i da se sadašnja slika uklapa u definiciju tzv. ratnog vremena ili “perioda rata”. Pomenuo je u tom kontekstu i energije straha kojima se određeni entiteti na drugim energetskim nivoima “hrane” u okviru svojih dimenzija, takođe naglasivši da, sa tog aspekta, objašnjenja nisu jednostavna.

Simptom