“Naravno da treba da dobije ceremonijalnu sahranu kao srpski general i ratni heroj, koji je imao značajnu ulogu u ratu i borbi srpskog naroda na prostorima i Srpske Krajine (Hrvatska) i Srpske Republike Bosne i Hercegovine, tj. Republike Srpske […] Reći nešto negativno za Mladića znači projektovati sve one antisrpske propagandne priče o našem narodu i njegovoj tobožnoj krivici za raspad bivše Jugoslavije”, istakao je na kanalu “Bez pardona” na KTV televiziji Anđelković.
On je upozorio da svi oni koji podgrevaju priču o Mladiću kao zločincu, zločinima Srba 90-ih, te srpskoj krivici za raspad Jugoslavije, kako u javnosti tako i u političkom životu, zapravo zagovaraju nešto što je u funkciji distanciranja od Republike Srpske.
“Sa onima koji takve teze olako prihvataju gotovo da ne doživljavam sebe delom istog naroda”, oštro je istupio Anđelković.
Prema njegovim rečima, potrebno je podsetiti se događaja s početka 90-ih i ukazati na činjenice kako je počeo rat u Bosni i Hercegovini.
Istoričar ukazuje da su po Ustavu bivše SFR Jugoslavije, Srbi bili konstitutivan narod na prostoru cele zemlje, a BiH je kao država definisana kao “država srpskog, hrvatskog i muslimanskog naroda”.
“Srbi su dakle bili svoji na svome. Početkom 1992. došlo je na nivou BiH do nelegalnog i nelegitimnog referenduma o otcepljenju od Jugoslavije i proglašenju BiH kao nezavisne države, koji je srpski narod, kao konstitutivan činilac, bojkotovao. Muslimani (predvođeni Alijom Izetbegovićem) želeli su da BiH ustroje kao unitarnu državu pod sopstvenom dominacijom, da imaju hegemoniju a Srbi da budu nacionalna manjina. Rat je izazvan pokušajem da se preglasaju i majorizuju Srbi. 1. marta 1992. (drugi dan referenduma) dogodilo se ubistvo na sarajevskoj Baščaršiji ispred Stare pravoslavne crkve kada je ubijen Srbin, otac mladoženje”, podseća Anđelković.
screenshot
On dodaje da ako se poznaje kontekst događaja, Ratko Mladić predvodi srpsku vojsku i “šta on drugo može biti nego heroj i borac za srpstvo?”
“Ko kaže drugo, taj je pripadnik ‘antisrbije’. Ne ‘druge Srbije’ nego ‘antisrbije’. To su zapravo oni koji se identifikuju sa našim neprijateljima i rade protiv interesa srpskog naroda.”
Ne sporeći da su na svim stranama u surovom građanskom ratu u bivšoj Jugoslaviji činjeni zločini, istoričar kaže da je i njih potrebno posmatrati kontekstualno.
“Osuđujem sve zločine. Strašno je što su se desili zločini i sa naše strane, neki i veliki, ali su oni predimenzionirani, dok se istovremeno zanemaruju zločini drugih strana. Gde su danas Srbi u Sarajevu? u Mostaru? Da ne pričamo o Krajini u Hrvatskoj. Ponavljam, osuđujem sve zločine, ali manimo se priča o večnoj srpskoj krivici i nabijanju Srbima na nos nečega što ne stoji”, zaključio je Anđelković.
Simptom
